Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan – 30 Maikling Sanaysay

SANAYSAY TUNGKOL SA KALIKASAN – Sa araling ito inyong matutunghayan ang ang mga kinalap at pinagsama-samang sanaysay tungkol sa kalikasan ng mga makatang Pilipino. Ang mga halimbawa ng maikling sanaysay na di-pormal tungkol sa pangangalaga o pagkasira sa kalikasan tagalog ay nanggaling sa mga tunay na nadarama at puso ng mga sumulat.

Ang kalikasan ang nagbabalanse sa mundo. Dito nakasalalay ang kinabukasan natin. Napakaganda ng kalikasan, may bundok, gubat, lawa, karagatan at iba pa. Napakagandang tunay ng mundo kaya pangalagaan natin ito. Bagama’t lahat nang pangangailangan natin ay binibigay ng kalikasan marapat lamang na alagaan natin ito. Ngayon ay marami nang mga organisasyon ang nakatuon sa pagpapangalaga sa kalikasan. Sana kahit sa maliit lang na paraan ay makatulong tayo sa ating inang kalikasan.

Sana sa pamamagitan nitong mga maikling halimbawa ng di pormal na sanaysay tungkol sa pangangalaga o pagkasira ng kalikasan ay maging inspirasyon natin ito sa pagmamahal at pangangalaga sa ating inang kalikasan. Marahil ay makakarelate ka sa mga karanasan ng mga sumulat ng sanaysay tungkol sa pangangalaga at pagmamahal sa kalikasan tagalog.

See also: Talumpati Tungkol Sa Kalikasan

Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan – 30 Halimbawa Ng Sanaysay Tungkol Sa Pangangalaga Sa Kalikasan Tagalog

Time needed: 20 minutes.

Narito ang mga Halimbawa ng Sanaysay Tungkol sa Kalikasan Sa Pilipinas.

  1. Luntiang Kalikasan, Meron Pa Nga Ba?

  2. Kalikasan Ay Kayamanan Na Dapat Pangalagaan

  3. Kalikasan

  4. Kalikasan, Ating Pangalagaan!

  5. Pangangalaga Ng Kalikasan: Bakit Kaya Kailangan?

  6. Pangangalaga Sa Kalikasan

  7. Pagkasira Ng Kalikasan: Isang Historikal Na Pagtingin

  8. Ang Magagawa Kong Kabutihan Para Sa Ating Kalikasan

  9. Global Warming Sa Pilipinas

  10. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Shiela Mae Espeja

  11. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Mark Angelo Francisco

  12. Sa Aming Mga Kababayan: Isang Liham Para Sa Isang Para Isang Mas Luntiang Pilipinas

  13. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Darylle Salvador

  14. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Mark Angelo Roldan

  15. Ang Kalikasan Noon At Ngayon

  16. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Rheena Joyce Basterechia

  17. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Micheal Kevin Lustre

  18. Yamang- Tubig

  19. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Franz Jerome de Guzman

  20. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Erwin Tiglao

  21. Mga Pinagkukunang Yaman Ng Pilipinas

  22. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Rhoniel Abrina

  23. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Daryl Morante

  24. Puno

  25. Inang Kalikasan

    Sanaysay ni Adrian Bantague

  26. Ang Aking Kapaligiran

  27. Basura

  28. Noon Sa Ngayon

  29. Sanaysay Tungkol Sa Kalamidad

  30. Likas Yaman

Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan – 30 Halimbawa Ng Sanaysay Tungkol Sa Pangangalaga Sa Kalikasan Tagalog

SANAYSAY TUNGKOL SA KALIKASAN 2021 - 30 HALIMBAWA NG MAIKLING SANAYSAY TUNGKOL SA KALIKASAN
SANAYSAY TUNGKOL SA KALIKASAN 2021 – 30 HALIMBAWA NG MAIKLING SANAYSAY TUNGKOL SA KALIKASAN

Ipagpatuloy lang ang pagbabasa hanggang sa dulo nang artikulong ito para makita mu ang nilalaman ng bawat isang maikling di pormal na Sanaysay Tungkol sa Kalikasan. Nawa ating bigyan ng kahalagahan ang kalikasan batay sa mababasa ninyong halimbawa ng maikling sanaysay tungkol sa pagkasira o kahalagahan ng Kalikasan sa Pilipinas.

Luntiang Kalikasan, meron pa nga ba?

Sabi nila nung nagsaboy ng biyaya ang Diyos sa sanlibutan, isa ang ang Pilipinas sa mga sumalo nito kaya tinagurian itong Pearl of the Orient Seas. Napakasarap isipin na may paraiso pala sa Timog – Silangan ng Asya, subalit hanggang sa ngayon ba ay maituturing pa rin ba nating Pearl of the Orient Seas ang Pilipinas. Ikaw sa tingin mo? Karapat – dapat pa bang itawag iyon sa ating Inang Bayan? Hawak pa ba natin ang titulo na yun? Nakakalungkot isipin ngunit parang unti-unti na itong nawawala sa imahe ng ating bayan. Huwag naman sana.

Hindi man tayo ganun kayaman na bansa at hindi man tayo ganun kasabay sa daloy ng modernisasyon buhat ng teknolohiya, mayaman naman tayo sa likas na yaman. Kung ating iisipin, napakabait ng ating Panginoon sapagkat malaking porsyento ng likas na yaman ang ipinagkatiwala at ipinagkaloob niya sa atin. Sa kabilang banda, napakasakit isipin na unti-unti na itong naglalaho sa kadahilanan na ang mga nakikinabang nito ang siyang tumutuldok sa buhay ng mga ito. Tayo! Tayong mga makasarili at mga mangmang ang may kasalanan sa pagkasira ng mga kaloob na yaman mula sa Diyos. Kung ating papansinin, buhay lang natin ang ating iniisip at pagkatapos pakinabangan o kunin ang intensyon mula sa kalikasan ay wala na tayong pakialam kung anong mangyayari. Kasakiman ang ating pina-iiral, hindi man lang natin naisip na may buhay din ang kalikasan. Sa mga nagdaang oras, araw, linggo, buwan, taon at panahon na may masaklap na kaganapan buhat ng higanti mula sa kalikasan ay hindi natin maaaring sisihin ang Diyos na may likha sa lahat. Tila naniningil lang ang kalikasan sa mga kalokohan at kawalang – hiyaan na ginawa ng mga tao sa agos ng buhay niya.

Sana isang araw, mula sa malalim na pagkakahimbing natin ay magising tayo sa katotohanan bago pa mahuli ang lahat at tuluyang bawiin ng Panginoon ang lahat ng kanyang nilikha. Sana maisip din natin kung paano magpahalaga sa mga bagay na nasa paligid natin. Maraming paraan para mabago ang lahat, maaari mo itong umpisahan sa wastong pagtatapon ng iyong basura sa tamang lugar. Hindi pa huli ang lahat at sana magising tayo sa katotohanan.

Sanaysay tungkol sa kalikasan tagalog ni Ralph mula sa LakbayDiwaPinas.com

Ang sanaysay na pinamagatang Luntiang Kalikasan, meron pa nga ba? ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Kalikasan ay Kayamanan na dapat Pangalagaan!

Sa panahon ngayon nahaharap ang mundo sa ibat ibang sakuna. Isa na dito ang bansang Pilipinas maraming lugar na nalubog sa baha dala ng hanging habagat. Paulit-ulit na lang nahaharap ang mga Pilipino sa ganitong kalagayan. Ngunit masakit man isipin na hindi ito nasosolusyunan ng ating bansa. Ano ba dapat gawin ng ating pamahalaan? Kulang nga ba sa disiplina ang mamayang Pilipino? Bakit nga ba nalulubog sa baha ang maraming lugar? Higit sa lahat bakit hindi lamang nadadala ang mga Pilipino sa mga gantong sakuna? At pano natin maliligtas ang ating kalikasan?

Sa panahon ngayon kailangan natin ng isang batas, batas na makakapagsuporta sa pangagalaga ng kalikasan. Oo may batas pangkalikasan ngunit kayang kayang ng mga nangaabuso na magpyansa. Dapat ang batas ay matibay na hindi kayang buwagin ninuman. Dapat rin i-relocate ang mga informal settlers sa tamang lugar, na nakakasagabal sa pagdaloy ng tubig. Nakakalungkot man isipin na sobrang dami pa rin informal settlers ito ang pagkawala ng disiplina ng ating mga kababayan.

Totoo nga kulang sa disiplina ang mga Pilipino nakakalungkot man isipin na kung sino pa yung kulang sa kaalaman yun pa ang mga nakatira sa tabing ilog. Natural di nila maiiwasang magtapon ng basura sa ilog dahil hindi nila naiisip kung anong mangyayari. Tapon lang sila ng tapon. Hindi lamang ang mga informal settlers ang problema pati na rin ang iba’t ibang polusyon at sobrang daming basura. Ito ang dahilan ng pagkalubog ng maraming lugar sa ating bansa.

Sa iba’t ibang polusyon na gawa ng tao. Ito’y isang malaking epekto sa ating inang kalikasan. Isa na dito ang sobrang dami ng basura sa sobrang paggamit ng plastik pagtatapon kung saan saan at marami pang iba. At ang pagdami ng populasyon dahil sa sobrang tao nawawalan ng kontrol ang pamahalaan sa mga sakuna. Nagkukulang din ng mga mapagtatamnan ng ating mga puno at iba pang mga pangangailangan sa kadahilanang puro bahay na lang. At nakakalungkot sa ating lipunan sapagkat hindi nagtatanda ang mga pilipino sa mga ganitong sakuna.

Isa pa sa mga nakakalungkot na dahilan na hindi lamang nadadala ang mga Pilipino sa mga ganitong sakuna patuloy pa ring naninirahan sa tabing ilog at pagkawala ng disiplina. Sana’y magkaroon tayo ng disiplina at magising na sa mga pangyayaring kahindik-hindik. Magkaroon ng sapat na edukasyon. Maging isa sa solusyon sa problema ng ating bansa at huwag nang dumagdag pa.

Ako at ikaw bilang isang estudyante tayong lahat ay makakatulong. Sa simpleng pagtapon ng maayos sa basuharahan at pagbawas ng plastik sa lipunan isang malaking tulong sa ating bansa. Makisali sa mga programang nagsusulong para iligtas ang inang kalikasan. Dahil kung hindi ito pangangalagaan darating ang panahon maghihirap ang lahat ng tao at wala nang magandang kinabukasan para sa susunod na henerasyon. Makiisa, makitulong at simulan ang pagbabago.

Sanaysay tungkol sa pangangalaga ng kalikasan ni Nicole Cordovez Reyes mula sa DeviantArt.com

Ang sanaysay na pinamagatang Kalikasan ay Kayamanan na dapat Pangalagaan! ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

“Kalikasan”

Saksi ang Inang Kalikasan sa bawat galaw nating mga tao. Tapon dito, tapon doon. Mga basurang nagkalakat kahit saan. Mga taong walang pakialam basta’t matapon ang basura at hindi alintana ang masamang dulot nito. Sa paglipas ng panahon, maging mga kabataan ngayon ay wala na ring pakialam. Maging karagatan ay hindi na sinanto, mga taong masasayang namamasyal at nagpapahangin dito ay nagtatapon din ng mga basura.

Hindi maitatanggi na isa sa pinakapangunahing isyu sa kasalukuyan ay tungkol sa ating kapaligiran. Patuloy na nasisira ang ating kapaligiran kaya’t nagiging sanhi ng negatibong pagbabago hindi lamang dito sa ating bansa maging sa buong mundo. Sa kabila ng pag-unlad ng sibilisasyon at teknolohiya ay ang kapaligiran ang naaapektuhan. Nawawalan ng disiplina ang mga tao at kabi-kabila ang problemang idinudulot sa ating Inang Kalikasan. Ang pagkakaroon ng mga kalamidad ay sanhi ng pagpapabaya ng mga tao.

Sa isyung pangkapaligirang ito, inaasahang magkaisa ang bawat mamamayan, dapat lahat alam kung ano ang mga kaganapan na nangyayari sa paligid na tao rin ang may gawa at syempre alam ang dapat gawin. Sa pag-aaral ng mga eksperto isa sa nakakatakot na pangyayari ngayon ay ang pagkasira ng ozone layer ayon nga sa kanila ang dahilan nito ay ang pagsusunog ng mga fossil fuels ng mga tao. Napakamapanganib nito sapagkat sa unti-unting pagkabutas ng ozone layeray direktang makakapasok sa atin ang matinding init na galing sa araw na siya namang unti-unti nating nararanasan sa kasalukuyan.

Ang bansang Pilipinas ay may malawak na napagkukunan ng likas na yaman. Ito ang pinakapangunahing pangkabuhayan ng mga Plipino ngunit sa paglipas ng panahon ay unti-unting nababawasan dahil sa mga negatibong pangyayari. Marami ring maipagmamalaking magagandang tanawin angating bansa kaya dinarayo ng maraming turista. Sa kasalukuyan, marami pa rin ang nadidiskubreng pasyalan sa ibat ibang panig ng bansa kung kaya’t masasabing napakayaman natin sa kalikasan. Subalit, ano ang sasapitin nito kung patuloy na papabayaan ang ating kapaligiran? Tiyak tayo ang mawawalan at nasa atin ang pagsisisi.

Bawat isa sa atin ay may responsibilidad na dapat gampanan. Ang pagbabago ay nagsisimula sa atin. Nararapat lamang na pangalagaan angating likas na yaman. Dito tayo kumukuha ng ating pamumuhay at mga pangangailagan at syempre dito rin nakasalalay ang kaligtasan ng bawat isa. Ito ang nagsisilbi nating tahanan. Huwag na sana nating hintayin na magkaroon ng panganib ang mga buhay natin at sana’y intindihin ng bawat isa ang kahalagahan ng ating Inang Kalikasan hindi lang para sa sarili kundi maging sa susunod na mga henerasyon.

Sanaysay na di pormal tungkol sa kalikasan ni Camille N. Dumpang

Ang sanaysay na pinamagatang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Kalikasan, Ating Pangalagaan!

Ang kalikasan ang isa sa mga pinakamagandang regalo ng Diyos sa atin kaya dapat natin itong pangalagaan. Subalit sa halip na pangalagaan, kapabayaan ang aking nakikita. ‘Di ba kaya nga nilikha ang tao para pangalagaan ito?

Kaming mga Iskolar ng Philberth sa Taal, Batangas ay nagkaroon ng isang workshop/seminar nitong nakaraang June 1-3, 2012. Ang naging tema ng aming workshop ay tungkol sa kalikasan. Isa sa mga ipinaliwanag dito ang kung paano sinisira ang ating kalikasan. Sa loob ng tatlong araw, nagkaroon kami ng talakayan tungkol sa kalikasan upang magkaroon kami ng dagdag kaalaman ukol dito at bilang mga kabataan, ano ang aming magiging hakbang upang maprotektahan ang ating Inang kalikasan at paano namin ito sisimulan. At para magkaroon ng output ang workshop na ito, gumawa kami ng isang teatro na umiikot lamang sa problemang pangkalikasan ng Batangas at maganda naman ang kinalabasan nito.

Batay sa aming nakuhang kaalaman tungkol sa workshop, unti-unti na ngang nasisira ang ating kapaligiran bunga ito ng mga sakunang dumarating sa ating buhay. Marami nang tao ang nagkakasakit dahil na din sa maruming kapaligiran. Ang landslide, flashfloods, at iba pang mga sakuna na galing sa kalikasan ay epekto ng illegal logging sa kabundukan at maging sa kagubatan. Ang Ozone layer ay unti-unti na ring nabubutas dahil sa mga pagsusunog ng basura at sobrang paggamit ng carbon dioxide. Ito ang nagiging sanhi ng Climate Change.

Bilang isang mamamayan ng ating bayan, may magagawa pa tayo para mapigil pa ang mga masasamang epekto nito. Hindi pa huli ang lahat upang mapigil ito. Ngunit kung papairalin natin ang ating kapabayaan, patuloy na masisira ang ating kalikasan at wag tayong mabibigla kung may dumating sa ating ganti ng kalikasan. Laging Tandaan: Nasa Huli ang Pagsisisi.

Ikaw, bilang mamamayan, Ano ang magiging hakbang mo upang mapigilan ang ganitong sitwasyon? Paano mo ito sisimulan?

Sanaysay tungkol sa pagkasira ng kalikasan ni Percy mula sa Definitelyfilipino.com

Ang sanaysay na pinamagatang Kalikasan, Ating Pangalagaan! ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Pangangalanga ng kalikasan: Bakit Kaya Kailangan?

Banaue Rice Terraces, Bohol Chocolate Hills at Puerto Prinsesa Underground River, ilan lamang yan sa mga likas yamang matatagpuan sa ating sariling bansa. Ngunit ano ang nangyayari, bakit parang nasisira ang lahat ng ito? Nawawala ang mga yaman nating ipinagmamalaki sa buong mundo. Hahayaan na lang ba natin ang walang habas na pagsira ng mga ating mga kayamanang ipinagmamalaki? Ano pang ipagmamalaki natin kung wala na lahat ng ito. Maraming yaman ang ibinigay ng Diyos sa ating inang bayan, ngunit sa kasamaang palad unti-unti na itong nauuubos. Halos nasira ng lahat ng landslide, flashflood, tagtuyot, at pagbaha, ito ang mga resulta ng ating mga ginagawa sa paligid na nakaaapekto naman sa yaman ng Inang Bayan.

Sa pagkasira ng ng ating likas na yaman tayong mga tao na may mataas na kaisipan ang dapat maging responsable sa pag aalaga dito. Nagsusumigaw na ang ating inang kalikasan upang atin na siyang bigyan ng halaga at atin siyang alagaan. Sa lahat ng nangyayari sa paligid tayong mga tao ang may gawa kahit na mabuti man o masama. Sabi nga ng iba hindi masama ang pag ulad basta huwag lang nakasisira ng kalikasan. Sa kasamaang palad umuunlad nga ng ating bayan sira naman ang ating likas na yaman wala pang kabuhayan.

Maraming mga gawaing ginagawa ang mga tao na kakasira sa ating kalikasan. Una ang simpleng patatapon ng basura sa mga katubigan. Ito ang sumisira sa ating mga yamang tubig dahil karaniwan sa mga tinatapon natin sa katubigan ay may mga kemikal na kasama na patuloy namang kumukontamina sa tubig na nakalalason para sa mga isda. Ang mga plastik naman na tinatapon natin sa katubigan ay nakakain ng mga isda na nagdudulot ng pagkamatay ng mga ito. Pati nga ang mga dolphin na sinasabing pinakamatalinong isda ay nabibiktima rin ng gawaing ito.

Sanaysay tungkol sa kalikasan noon at ngayon ni Laurence Reyes mula sa YourReadingHelp.blogspot.com

Ang sanaysay na pinamagatang Pangangalanga ng kalikasan: Bakit Kaya Kailangan? ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Pangangalaga Sa Kalikasan

Ang mundo ay ibiniyaya sa atin ng panginoon bilang maging tahanan natin, ibinigay sa atin ito upang alagaan at mahalin. Pero sa haba ng panahon ay unti – unti nang nasisira ang kalikasan dahil sa ating kapabayaan. Paano nga ba natin mapapangalagaan ang ating kalikasan?

Noong ako ay bata pa ay palagi akong nakakakita ng mga ibong nakadapo sa mga sanga ng puno, nadarama ko ang sariwang hangin at naka-iinom ng malinis na tubig sa batis. Pero sa dumaang mga panahon ay unti – unti nang nasisira ang kapaligiran, wala na ang mga puno sa paligid, ang dating malinaw na tubig sa ilog ngayo’y nangingitim dahil sa dami ng basura, ang sariwang hangin ay napalitan ng mga kemikal na humahalo sa hangin at usok mula sa mga sasakyan. Nangyayari ang mga ito dahil sa kagagawan natin, kung ito ay isasawalang bahala natin ay tuluyan nang masisira ang ating kalikasan, kaya habang may pagkakataon pa ay sikapin natin na ibalik sa ayos ang magulong kapaligiran, linisin natin ang ating mundo, dahil tayo rin ang mahihirapan kung ito ay atin lang hahayaan.

Ang mundo ay ang ating tahanan, ito ay dapat nating pangalagaan, kung atin itong papabayaan ay tayo rin ang mahihirapan, kaya naman habang may pagkakataon pa ay pagsikapan nating linisin at maisa-ayos ang ating kayamanang nabaon sa karumihan, sabi nga nila “Ang kalikasan ay karugtong ng ating kalusugan”.

Sanaysay tungkol sa pangangalaga ng kalikasan mula sa Sanaysay

Ang sanaysay na pinamagatang Pangangalanga Sa Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Pagkasira ng Kalikasan: Isang Historikal na Pagtingin

Walang makapagsasabi kung kailan nagsimulang mawasak ng unti-unti ang kapaligiran. Maari nating sabihin na nagsimula ang pagkawasak na ito simula nang magkaroon ang tao ng kamalayan na may problema sa ecosystem nang may marami nang namamatay at nasasalanta (hindi dahil sa kalamidad kundi dahil sa kagagawan ng tao.) Ngunit sa wari ko, bago pa malaman ng tao na nasisira na ang kapaligiran at ang ating likas na yaman, ito ay unti-unti nang nasisira.

Ngunit ang matinding pagkasira ng mga bahagi ng kapaligiran ay nito lamang ika-20 siglo. Ito ang panahon kung saan maraming imbensyong imbes na makatulong sa tao at sa kabuuan ng sandaigdigan ay nagkus nakapipinsala pa ng kapaligiran. Bagamat hindi natin sinasabi na ang karamihan ng mga imbensyon ng tao ay mapangwasak (sapagkat marami rin ang nakatutulong), karamihan sa mga ito ay karumal-dumal, gaya ng pag-imbento ng mga bombang nukleyar at iba pang armas-pandigma. Ang mga imbensyong pamuksa na ito ay bunsod ng taimtim nilang pagkilala sa pribadong pag-aari upang magkamal pa ng malaking tubo. Bakit at paano? Para sa mga kapitalistang bansa na halos sakupin na ang buong mundo (nangyayari na ito, lalo na ngayong panahon ng globalisasyon), hindi na baleng mamatay ang kanilang kapwa basta’t malaki ang kanilang tutubuin at kikilalanin ang kapangyarihan ng kanilang bansa. Ang mga nuclear weapons ay maaari nilang gamiting panakot sa negosasyon at pananggalang sa sariling interes. Kung tutuusin, ang mga nuclear weapons na ito ay basura kung ituring ng mga mapagmahal at mapag-alaga sa kalikasan at kapaligiran. Ganyan katindi ang sistema ng pribadong pagmamay-ari ng mga kagamitan sa produksyon o kapitalistang sistema. Alalahanin sana natin ang Three Mile Islands accident at ang Chrenobyl incident noong 1986 kung saan nagkaroon ng leak ang mga nuclear facilities ng Russia at milyong tao ang naapektuhan.

Sa kabilang banda at sa isang mababaw na analisis, ang isang taong nagtapon ng basura sa labas ng kanyang bakuran ay nakapag-contribute sa karumihan ng kapaligiran dahil para sa kanya, hindi na niya sakop iyon. Wala siyang pakialam kung makabara man iyon sa kanal na maaaring maging sanhi ng pagbaha sa tikatik na ambon lamang. Ngunit kung wala ang konsepto ng pribadong pag-aari sa kanyang pag-iisip at bagkus ay tinitingnan niya ang kapaligiran at kalikasan bilang pag-aari ng lahat kaya’t dapat pangalagaan, ang basura niya at tiyak na itatapon siya sa dapat pagtapunan.

Ang pagkakalat ng mga insustriya ng kanilang waste material sa mga ilog (wala nang nabubuhay kahit isda dahil sa tindi ng pagkalason ng ilog) ay senyales na wala silang pakialam sa mga mamamayan basta’t kumita lamang ang kanilang negosyo.

Tingnan natin ang konteksto sa Pilipinas. Isinulat ni Graciano Lopez Jaena noong panahon ng mga Kastila na ang Pilipinas ay sagana sa mga puno at kagubatan. Inilarawan din niya na kayang suportahan ng Pilipinas ang buong mundo sa kahoy. Ibig sabihin, mayabong pa ang ating mga kagubatan noon at hindi nakakalbo gaya ngayon. Marami ding mapag-aral sa kasaysayan ang nagsasabi na malaki ang naiambag ang organisadong relihiyon sa pagkasira ng kalikasan. Ayon sa kanila, bago pa dumating ang mga mananakop sa ating bansa, ang mga tribu o ang mga katutubo rito ay mapagmahal at mapagbantay sa kalikasan. Meron silang pagkakaisa at itinuturing nila ang bawat bagay sa kanilang paligid bilang kapamilya nila. Ito ‘yung panahon ng primitibo komunal, ika nga ni Marx.

Ang tingin ng mga katutubo sa mga puno, ilog, atbp. ay mga nilalang din na may karapatang mabuhay. Ngunit ito’y hindi nila sinasamba, kundi itinuturing nilang kapwa rin nila may buhay. Kung tutuusin, nasa fifth level of consciousness na sila sa pagtingin sa kalikasan. Samantalang ang sustainable development (SD) na ipinangangalandakan ngayon sa iba’t ibang NGO ay maituturing pa ring nasa first level of cosciousness pa lamang dahil ang tema pa rin nito ay survival. Sa SD, hindi pa rin nahihiwalay ang pagtingin ng kapitalista, halimbawa, sa puno. Ito’y isa lamang gamit. Ito’y hindi na TREE kundi LOG na pambenta para makapag-survive at masustenahan ang kanyang mga pangangailangan. Ganyan kasi mag-isip ang kapitalista. Bata pa lang ang puno, may presyo na. Para kang sinukatan ng kabaong samantalang buhay na buhay ka pa at malakas.

Sa mga tribu noon, ang tingin nila sa kalikasan ay sagrado na kahit hanggang ngayon ay umiiral pa rin sa ibang mga tribu na hindi napasukan ng westernized capitalist culture. Nuong dumatin ang mga puting unggoy, este, mga dayuhang mananakop pala, at sinakop ang ating lupain, ginamit nila ang espada’t krus upang palaganapin ang kanilang relihiyon. Itinuro nila sa mga katutubo rito na hindi nila dapat sambahin ang mga puno at bagkus ay sambahin nila ang tunay na diyos na nakaukit sa kahoy. (Ang kahoy ay nanggaling sa puno!) Dito na nagsimula ang pagtingin nila sa kalikasan bilang gamit at hindi na bilang kapatid na may karapatang mabuhay. Ini-alienate ng mga mananakop ang mga katutubo sa kanyang sarili.

Ito ang nakasaad sa isang libro ng Democratic Socialist Party (DSP) ng Australia na tumatalakay sa kalikasan, “The law of profit doesn’t care for the law of nature.” (Ang batas ng tubo ay walang pakialam sa mga batas ng kalikasan.) Ibig sabihin, kung ang prayoridad ng isa ay ang kanyang tutubuin, wala na siyang pakialam sa kalikasan, ito man ay masira. Pero kung tutuuisn, nag-iisip din naman ang mga kapitalista ng solusyon sa pagkasira ng kalikasan, dahil baka naman daw masira ang pagkukuhanan nila ng mga hilaw na materyales. Haaay, buhay nga naman!!!

Sanaysay tungkol sa pagkasira ng kalikasan ni Gregorio V. Bituin Jr. mula sa SanaysayniGorio.blogspot.com

Ang sanaysay na pinamagatang Pagkasira ng Kalikasan: Isang Historikal na Pagtingin ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Ang Magagawa kong Kabutihan para sa ating Kalikasan

Ang Kalikasan ang nagbibigay kulay sa ating kapaligiran na sadyang ipinagkaloob nang ating Panginoon.Dapat natin itong ingatan at aalagaan .Mahalagang bagay na dapat nating palaguin at huwag abusuhin para sa kapakanan ng sumusunod na henerasyon.

Para sa akin ang dapat kong gawin ay tutulong ako kahit sariling sikap lamang para mapangalagaan ko ang kalikasan tulad ng pagtatanim ng puno sa bukirin at lugar na walang puno na itinanim dahil sa pagtotroso at pagkakaingin.Bakit kaya nila ito ginawa at seguro alam naman nila ang magiging epekto kapag wala ng mga puno?Ang gagawin ko para masugpo ang mga masasamang gawain na ito ay isusumbong ko sa awtoridad ang maling ginagawa ng tao.Dapat tayong magtulungan upang maibalik ang dating sagana sa kalikasan nang may magagamit pa ang ating mga anak,mga apo sa susunod na henerasyon.

Ipaparating ko po sa mga tao na sa halip na ating sirain ang kalikasan ay tutulong tayo sa paglilinis, pagbabawas ng basura,pagtittipsa koryente at tubig,ayusin ang mga sirang sasakyan o di kaya’y maglalakad kung malapit lang at pag-iwas sa mga gawain na makakadagdag ng butas sa ozone layer.

Sanaysay na di pormal tungkol sa kalikasan mula sa Millionmiler.com

Ang sanaysay na pinamagatang Ang Magagawa kong Kabutihan para sa ating Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Global Warming sa Pilipinas

Maraming isyu ang kinakaharap ng ating bansa sa kasalukuyan. Ngunit kung ako’y bibigyan ng pagkakataon na maging bahagi ng mga isyung ito, ang una kong pagtutuunan ng pansin ay ang isyu tungkol sa ating kapaligiran. Ginawa ko ang sanaysay na ito upang mailahad ko ang mga bagay na aking naiisip na kaakibat ng ating kapaligiran sa kasalukuyang panahon.

Patuloy na nasisira ang ating kapaligiran, dahilan upang magkaroon ng negatibong pagbabago hindi lamang dito sa ating bansa bagkus pati na rin sa buong sadaigdig. Ang lumalalang sitwasyon ay nagiging dahilan upang magkaroon ng pangyayari na tinatawag na global warming. Ang global warming ay ang pagtaas ng temperature ng ating mga karagatan at atmosphere at ang patuloy na paglala nito. Sinasabi ng mga scientist at mga eksperto na ang dahilan nito ay ang pagsusunog ng mga fossil fuels na nagiging sanhi ng pagkasira ng ozone layer n gating atmosphere. At dahil unti-unting nabubutas ang ozone layer, ang init na galing sa araw o itong tinatawag na sun’s rays na mapanganib sa ating kapaligiran kung ito’y direktang makapapasok ay siya na ngang nagyayari sa kasalukuyang panahon. Ang ozone layer ang siyang nagsisilbing taga-sala nito o filter upang hindi ang mga mabubuting sinag lamang ang makapasok sa ating atmosphere.

Sa isyu ng global warming, napakahalaga na pagtuunan ng pansin ang mga bagay na nagiging dahilan ng ganitong pangyayari. Alamin, sa abot ng makakaya, ang mga sanhi ng global warming. Sa ganitong paraan, malalaman natin ang mga dahilan ng pagkasira ng ating atmosphere at magagawan natin ng paraan. Maiiwasan natin ang mga gawaing nakapagdudulot ng unti-unting pagkabutas ng ating ozone layer gaya ng pagsusunod ng mga fossil fuels.

Hindi lamang sa ating henerasyon maaaring makaapekto ang global warming. Higit na mararamdaman ito ng ating mga anak at kanilang mga pamilya kung hindi natin maaagapan ang pagkasira n gating kapaligiran. Marapat lamang na hanggang maaga ay kumilos tayo upang hindi na lumala pa ang sitwasyon. Kailangan lamang na magkaisa tayo upang masolusyunan natin ang problemang kinakaharap. Malaki ang ambag ng bawat isa sa pagkakaroon ng mabuti at malinis na kapaligiran. Huwag n asana tayong dumagdag pa sa mga taong patuloy ang pagsira sa ating kapaligiran. 2011 Sanaysay sa Filipino.

Sanaysay na Pormal tungkol sa kalikasan mula sa sanaysay-filipino.blogspot.com

Ang sanaysay na pinamagatang Global Warming Sa Pilipinas ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Ang kalikasan ay isang biyayang galing sa ating Panginoon. Dito nanggagaling lahat ng bagay na ating ikanabubuhay. Ito ay maganda at kapakipakinabang. Mula sa pagkain, tirahan, gamot at marami pang iba. Dito rin nanggagaling ang ating kaalaman na dahil sa kuryosidad sa napakahiwagang nilikha ng Diyos, nasusubok natin ang hangganan ng ating kaalaman.

Dito sa ating bansa, napakataas ng ating biodiversity. Marami tayong mga hotspots na tinatawag na mapapakinabangan natin para lumago at lumawak ang turismo sa ating bansa. Mayaman din tayo sa likas na yaman. Ang ilang sa mga ito ay hindi pa natin alam kung paano gagamitin at ang ilan ay di pa natin natutulakasan.

Ang kakulangan natin ng kaalaman sa kahalagahan ng kalikasan, abusadong paggamit nito at walang disiplina at limitasyon pagpapatayo ng mga inprastraktura, maling paraan pagtatapon ng basura, mali paraan ng pangingisda ang naging dahilan kung bakit nagkakaroon ng di inaasahang mga sakuna. Halos taon-taon tayong nakakaranas ng matinding pagbaha, landslide, phenomena at pagbabago ng klima.Tayong mga mamamayan at lahat ng nabubuhay dito sa mundo ang naaapektuhan ng mga sakuna at hindi magandang pagbabagong ito.

Nararapat lamang na pangalagaan ang ating mga likas na yaman sapagkat dito tayo kumukuha ng ating mga pangangailangan sa ating pamumuhay at dito rin nakasalalay ang ating kaligtasan. Huwag na nating antayin pa na mailagay sa panganib ang buhay natin, at magkaroon ng realisasyon sa kahalagahan ng kalikasan.

Simulan natin sa ating sarili, sa sariling bakuran at sa maliit na komunidad. It will make a difference. Kumilos na tayo habang pwede pa nating isalba at maenjoy ang biyayang binigay sa atin ng Panginoon.

Sanaysay tungkol sa kalikasan noon at ngayon ni Shiela Mae Espeja

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Sa kasalukuyang panahon nakaaalarma na ang nangyayari sa ating kalikasan ngayon dahil sa ating kapabayaan. Dahil kung anong ginanda noon ay iyon naman ang kinabaliktaran sa panahon natin ngayon sapagkat hindi natin napapangalagaan ng maayos. Kung ito lang ay natratrato ng tama e’di sana’y hindi natin nararanasan ang mga dilubyo at krisis na sinasagupa sa panahon natin ngayon. E’di sana’y walang mga sirang daan, sirang kalikasan at sirang kabuhayan tayong nararanasan ngayon!.  Sana ay habang may panahon pa at hindi pa huli ang lahat ay matutunan natin itong alagaan.  Sana ay hanggang maaga pa ay masolusyonan na ang problemang ito.

Wag na nating hintayin ang paghihiganti ng ating kalikasan na siguradong kikitil sa maraming buhay dito sa mundo. Sana’y huwag naming humantong sag anon!, wag naman sana !.

Sanaysay tungkol sa kalikasan Tagalog ni Mark Angelo Francisco

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Sa Aming Mga Kababayan: Isang liham para sa isang mas luntiang Pilipinas

‘Di ba’t kay tamis balikan ang alaala ng ating kahapon? Mga ala-alang tunay na kasalungat  ng mayroon tayo ngayon? Oo, kay sarap lumingon sa mga panahong dalisay pa ang hanging naglalakabay, noong ang mga puno sa kabundukan ay hindi pa patay, yaong mga oras na malusog pa ang lupa sa mga sakahan at malinis pa ang tubig na dumadaloy sa ilog at karagatan. Marami sa atin ang napapangiti ‘pag ating naaalala ang angking kariktan ng Inang kalikasan. Ngunit alam niyo bang maaari itong hindi lamang maging isang gunita? Sa ating malawak na suporta’t pagkilos, kaya nating ibalik ang nakaraan at gawin itong makatotohanan para sa kasalukuyan.

            Tunay kalikasan ang isa sa pinakamakabuluhang nilikha ng Diyos na may angking alindog at yaman na ating napakikinabangan bilang mga tao. Bilang kapalit nito, tayo sana ang maaaring mangalaga at magpanatili sa kagandahang ito. Subalit ‘di maitatanggi na sa halip na pag-alaga ang ating maipunla, kapabayaan ang naipapakita. At sa kapabayaang ito, nabubuo ang iba’t-ibang suliraning pangkalikasan na tayo rin naman ang naaapektuhan. Hindi natin lubos malalaman kung hanggang saan kayang tiisin ng Inang kalikasan ang dagok na kanyang nararanasan. Tama, hindi natin alam kung kalian ang hangganan ng kalikasang unti-unti nang nawawasak.

                Kasabay ng pagpasok ng ika-dalawampung siglo ang pagsisimula ng pagkasira ng ating mga likas na yaman. Sa pag-usad ng panahon, dumarami ang mga imbensyong naisasagawa dahil na rin sa mabilis na pag-unlad ng teknolohiya dulot ng siyensya’t kaalaman na mula sa iba’t-ibang panig ng mundo. Ang mga ito’y inaasahan ng bawat isa sa atin na maging katuwang ng lahat upang lumago ang ekonomiya ng bansa at mas maging kapakipakinabang ang bawat mamamayan. Ngunit sa kabilang banda, marami sa mga imbensyong ito ang karumal-dumal at sumisira sa kalikasan. Sa mas maliit na perspektibo, ang bansang Pilipinas na itinuturing na Perlas ng Silanganan ay ‘di na gaya nang dati na may angking gabundok na likas na yaman. Marami sa mga ito ang tuluyan nang naglaho dahil sa bagsik ng mga tao at mga bagay na gawa rin ng tao. Maraming magagandang tanawin ang pilit na winawasak para lamang tayuan ng mga gusaling pangkomersiyal na dapat sana ay pinipreserba para sa susunod na mga henerasyon. May mga batas na ring naipasa upang pangalagaan daw ang kalikasan ngunit ni isa rito’y ‘di maayos na naipapatupad. Ang dating luntiang Pilipinas ay unti-unti nang nawawalan ng kulay at nabubulok.

               Sabi nila, ang lahat ng ito’y bahagi raw ng pagiging moderno ng panahon at nararapat lamang na makisabay ang ating bansa. Ngunit dapat ba inilalagay natin sa alanganin ang ating kalikasan? Isa itong malaking kamangmangan. Maaari naman tayong umunlad nang hindi nasisira ang ating kapaligiran. At tanong naming sa inyo aming mga kababayan, ALAM NIYO BA KUNG PAANO?

              Sundin ang MMK ng kalikasan!

            MAKIALAM. Sino ng aba ang unang naaapektuhan ng pagkasira ng ating kalikasan? Mga kababayan, TAYO PO. Sa sitwasyong ito, dapat tayong MAKIALAM! Alamin natin ang mga nangyayari sa ating kapaligiran lalo na ang mga suliraning ating dinaranas. Gumawa tayo ng unang hakbang tungo sa iisang layunin: ANG MAS LUNTIANG PILIPINAS. Maraming paraan kung gusto lamang natin. Halimbawa rito ay sundin ang 4Rs na siyang pangunahing adbokasiya ng maraming organisasyong lumalaban upang protektahan ang kalikasan. REDUCE. Ating dalangan o kung magagawa ay iwasan ang paggamit ng mga bagay na nakasisira sa kalikasan gaya ng plastiks, etc. REUSE. Kapag ang mga bagay na meron tayo ay mapapakinabangan pa, maaari nating gamitin ito muli upang hindi tayo tapon nang tapon at mas maiwasan ang pagdami ng basura na siyang pangunahing dahilan ng polusyon. RECYCLE. Maging maparaan tayo. Ang mga bagay na patapon na ngunit ‘di nabubulok ay maaari pang gamitin upang gumawa ng panibagong gamit na mapapakinabangan pa. At panghuli, REFUSE. Huwag tayong, “Oo” nang “Oo”. Kung may mga bagay na dapat tanggihan para sa ikabubuti, gawin natin! Huwag mahiyang tumanggi dahil alam mo namang may patutunguhan ang iyong desisyon. Marami pang ibang bagay na maaari nating gawin. Huwag nating binabalewala ang mga isyung pangkalikasan. Dapat tayong makialam upang makatulong tayo sa pag-unlad ‘di lamang para sa ating sarili kundi pati sa buong bayan.

             MAKILAHOK. ‘Di sapat ang makialam lang. Lumahok din tayo sa mga aktibidad na naglalayong iligtas ang ating kalikasan. Ang gawing ito ay humuhubog ‘di lamang sa ating pagmamahal sa kalikasan kundi pati sa ting pagkamakatao’t makabayan dahil ‘pag tayo’y nakilahok, parang tinutulungan na rin natin ang mga kababayan at bayan upang umunlad. Ang mga simpleng pagsali sa mga Tree Planting ActivitiesGarbage Segregation Seminars, etc. ay iilan lamang sa mga maaari nating lahukan.

              KUMILOS. Take Steps Forward!  Huwag nang babagal-bagal pa. Halina’t kumilos na! Alam naming sapat na ang kaalamang mayroon tayong mga Pilipino. Sa ilang dekadang pag-aaral sa aspetong ito, ang kulang na lang ay ang pagkilos ng mga mamamayan. Sa modernong panahong ito, maaari rin nating gamitin ang mga Social Networking Sites  upang kumilos at ipagsigawan sa buong Pilipinas at buong mundo ang kahalagahan ng pagprotekta sa Kalikasan.

             Sa panahon ngayon, marami na ang nagsisisi. ‘Di mabilang na sakuna na ang dumaan sa Pilipinas at nararanasan ito ng marami na siyang nakapipinsala sa maraming buhay at ari-arian. Subalit ang mas masaklap pa ay ang mapagtanto nating ang lahat ng mga iyo’y mula rin sa ating mga kamay. Tayo ang problema. Kaya dapat tayo rin ang maging solusyon!

         Isa sa mga isyu sa kasalukuyan ay ang reklamasyon ng Freedom Islands na siyang isang harang para sa mga natural na bagyo, nagsisilbing waterways, natitirang tirahan ng mga mangroves, salt marshes  at iba pa sa Metro Manila. Ang proyektong ito ay ipinapasa upang mabigyang daan ang daloy ng negosyo sa pagitan ng lungsod ng Las Pinas at Paranaque. Subalit ito’y di sapat na dahilan upang sirain ang yamang ito na sisira rin sa tirahan ng maraming ibon at iba pang buhay. Isa pang proyekto nga pamhalaan ay ang reklamasyon ng baybayin ng Maynila para sa paglago ng Negosyo na makakapagdagdag daw ng malaking kita sa bansa. Ito ay isang malawakang pagtatabon ng lupa sa bayabayin. Ngunit hindi naman ang mga mamamayan ang makikinabang sa salaping kikitain ditto kundi ang mga dayuhang namumuhunan at mga malalaking negosyante. Sa halip na makinabang sa mga proyektong ito, maraming tao ang maaapektuhan sa masamang paraan. Ito’y magdudulot ng permanenteng pagbaha, storm surge at paglambot ng lupa. Ang mga ito ay halatang mga epekto ng tuluyang pagkasira ng kalikasang dapat sana ay ating pangalagaan.

           Samakatuwid, bilang mga mamamayang Pilipino, dapat tayong MAKIALAM, MAKILAHOK ay KUMILOS para sa ikabubuti ng bawat isa. Ngunit kung papairalin natin ang ating kapabayaan, patuloy na  masisira ang ating kalikasan at wag tayong mabibigla kung may dumating sa ating ganti ng kalikasan. Sa simpleng pagtapon ng basura sa kanyang dapat kalalagyan at pagbawas sa paggamit ng mga nakasisirang bagay tuad ng plastic, nakatutulong na tayo sa lipunan. Makisali Sa mga programang nagsusulong na iligtas ang Inang kalikasan. Dapat nang kumilos ngayon dahil kung ‘di tayo, sino? Kung ‘di ngayon, kalian? Baka sa mga susunod na araw, magiging huli na ang lahat at tayo’y magsisisi. Tayo’y makiisa at tumulong. Atin nang simulant ang pagbabago ngayon at itaas ang bandera ng ating bansa upang isulong ang nag-iisang layunin – ANG MAS LUNTIANG PILIPINAS PARA SA BUKAS.

            Kaya mga minamahal na kababayan, HINAHAMON NAMIN KAYO. Makialam. Makilahok. Kumilos!

Sanaysay tungkol sa pangangalaga sa kalikasan nula sa Mga Iskolar Ng Bayan

Ang sanaysay na pinamagatang Sa Aming Mga Kababayan: Isang Liham Para sa Isang Mas Luntiang Pilipinas ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Madalas nating magamit ang salitang kalikasan tulad na lang pag tayo ay sinasamaan ng tiyan, nasasabi natin na “ako ay tinatawag ng kalikasan”.  Sa mga taong hindi kaagad makakaintindi ng ibig sabihin non ay aakalaing tao ang kalikasan. Pero hindi nila alam na ang kalikasan ay ang ating ginagalawan. Ang kalikasan ay madalas na nababalita sa atin dahil ito ay may mabuti at masamang naidudulot sa atin depende sa ating pangangalaga. Mararapat nating pangalagaan ang ating kalikasan sapagkat itoy biyaya ng diyos. Huwag nating pabayaang masira ang ating kalikasan dahil ito ay ating yaman at maaaring magkaroon ng hindi tamang pagkabalanse sa atin na pwedeng magdulot ng panganib.

Sa panahon ngayon kitang- kita at damang- dama natin ang lupit ng kalikasan. Buhay ang sinisingil sa atin pag itoy gumanti. Bagyon,pagguho ng lupa,lindol at pabago bago ng klima ay ilan lamang bunga ng ating pagpapakabaya sa kalikasan. Tulad na lamang ng bagyong Ondoy, ang daming buhay at ari-arian ang nasira niya. Halos burahin ang Pilipinas sa mapa. Hanggang ngayon ay bakas na bakas pa rin ang kaniyang ginawa. Landslide na binabaon ng buhay ang tao,na para kang inilibing ng buhay. Pabago pabago ng klima na nagdudulot ng sakit hanggang sa mahantong sa kamatayan at nakakaapekto rin sa ting mga pananim na nagbubunga ng kakapusan ng pagkain hanggang sa magmahalan ang mga ito. Lindol na kumikitil ng buhay at ari arian. Sa makatuwid hindi biro pag nagalit ang kalikasan.

Dapat tayong kumilos upang maayos natin ang mga suliranin sa usaping kalikasan. Magtanim tayo ng mga puno upang mabawasan ang pagbaha at mga “landslide” na maaring mangyari sa mga kalbong kabundukan at para na rin mabawasan ang init ng ating mundo o maiwasan ang “global warming”. Iwasan din nating magtapon ng basura sa mga yamang tubig upang makaiwas sa pagkamatay ng mga isda. At para rin hindi dumumi o mamatay ang yamang tubig. Huwag din gumamit ng mga dinamita sa pangingisda nang hindi masira ang ating mga koral na bato. Iyan lamang ang mga ilang halimbawa upang makaiwas sa mga delubyong kayang ibigay ng kalikasan.

Pangalagaan natin ang kalikasan sapagkat dito rin nanggagaling ang ating mga pangangailangan lalo’t higit ang hangin na ating inihihinga. Sa tulong ng mga ahensya ng pamahalaan mas mapapadali ang pagsagip sa ating inang kalikasan. Makakatulong rin ito sa mga susunod pang henerasyon, sana’y masaksihan pa nila ang tunay na kagandahan ng ating minamahal na kapaligiran. At sa ganitong pamamaraan matutulungan din natin na magising mula sa matagal na pagkakahimlay ang ating bansang Pilipinas.

Sanaysay na di pormal tungkol sa kalikasan ni Darylle Salvador

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Ang inang kalikasan ay dapat alagaan . Sa panahon ngayon an gating kalikasan ay nasisira na din dahil sa ating kagagawan. Ginagawa na ng karamihan na basurahan an gating paligid. Inaabuso ang mga kagubatan, pinuputol an gang mga puno. Sinusunog ang mga kagubatan. Ilan lang yan sa mga pang aabuso nating mga tao na nagiging dahilan ng pagkasira n gating inang kalikasan.

  Sa pagkasira ng ating kalikasan ay nakakaapekto din sa ating pamumuhay. May mga nawawalan ng ikabubuhay dahil sa sobrang pagbaha. Nagkakaroon ng mga landslide dahil sa pang aabuso ng mga tao sa kalikasan.

  Mahalaga ang ating kalikasan, dapat matuto tayong tumulong upan maalagaan ito. Marami tayong maitutulong kung gugustujin natin. Kahit simpleng bagay tulad ng pagtatabi mun ng maliit na basura. Maari din tayong magtanim ng mga puno upang makadagdag sa mga nagbibigay ng mga malinis na hangin. Dapat din nating ayusin ang pagtatapon ng mga basura, ihiwalay natin ang mga nabubulok at gawing pataba sa lupa at ang mga hindi nabubulok ay i-recycle.

Sanaysay tungkol sa pagkasira ng kalikasan ni Mark Angelo Roldan

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Ang Kalikasan Noon At Ngayon

Madalas itinuturo sa paaralan ang kahalagahan ng likas na yaman natin ngunit ano nga ba ang kalikasan noon at ngayon?

Kung ikukumpara natin ang kalikasan noon at ngayon, mapapansin natin ang ilang pagbabago na nagaganap sa ating kapaligiran. Noon ang kalikasan natin ay sagana sa mga likas na yaman, maraming puno, sariwang hangin, magandang kapaligiran, tanawin at malinis na dagat at ilog.Pero ngayontayo ay namumuhay wsa isang kalikasan na animo’y bangungot na kikitil sa sanlibutan at walang buhay na kapaligiran. Pansinin ninyo ang ating ilog, dibat napakarumi na nito? Ang mga mapang abusong tao ay ginagawang tapunan ng mga basura ang ating ilog! Yan ang kasalukuyang kalikasan na ginagalawan natin ngayon.

Ano ba ang nararapat nating gawin upang kalikasan nati’y maibalik sa dati nitong ganda? Pagsunod sa batas na dapat nating sundin ang sinuman upang kalikasan nati’y maibalik sa dati nitong anyo at ganda!

Pahalagahan natin ang kalikasan, at pahalagahan ang bawat natitirang likas na yaman ng ating bansa! Dahil ang labis na pang aabuso sa ating kalikasan ang siyang magiging sanhi ng pagka wasak at pagka wala ng mga likas na yaman. Iligtas natin ang ating kalikasan, ingatan natin ito dahil ito ang magiging susi ng pag asenso ng ating bansa.

Sanaysay tungkol sa kalikasan noon at ngayon ni Lisa Marie Agno

Ang sanaysay na pinamagatang Ang Kalikasan Noon At Ngayon ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan – 30 Halimbawa Ng Sanaysay Tungkol Sa Pangangalaga Sa Kalikasan Tagalog

Inang Kalikasan

Ang ating kalikasan ay unti unti ng nasisira dahil sa kagagwan na dinng bawat isa sa atin. Ang simpleng pagtatapon ng balat ng kendi kung saan ay malakin kasalanan na. Ang laganap na gawain ng mga negosyante na ipaputol ang mga puno at gawing mga torso. Ang pagkakaingin sa mga ubat.Ang pagsira sa mga bundok at pag ququarry ditto. Ang pagtatpon ng basura sa mga ilog at estero. Ito ay ilan lang sa mga kadahilanan kung bakit nasisira ang ating kalikasan.

Sa hindi natin pagpapahalaga sa ating kalikasan ay tayo din ang binabalikan ng tinatawag na karma. Ang pag baha, dahil sa sobrang pagputol sa maga puno wala ng sumisipsip ng mga sobrang tubig ulan. Nagbabara ang mga estero at di nakakadaloy ng maayos ang mga tubig sa ilog dahilsa ginawa na itong malaking basurahan ng mga tao. Nagkaroon ng mga landslide dahil sa pagququarry sa mga bundok. Ilan lang yan sa mga nagiging epekto ng pagkasira n gating kalikasan.

  Marami tayong magagawa upang alagaan ang ating kalikasan , iyon ay kung nanaisin natin. Ang pagtatanim ng mga puno kapalit ng mga pinutol nila. Ang mga simpleng basura ay pwede nating ilagay muna sa ating bulsa o bag kung walang makitang basurahan. Dapat din nating paghiwalayin ang mga nabubulok sa hindi nabubulok. An mga nabubulok ay maaring gawing pataba ng lupa o fertilizer. Ang hindi naman nabubulok ay pwedeng i-recycle.

  Sa pag aalaga sa ating inang kalikasan ay may magagawa ang bawat isa sa atin pero mas maganda kung ang bawt isa ay magtutulon tulong. Magkaroon ng pagkaka isa at disiplina sa sarili. Alamin din dapat natin ang tama at mali sa bawat gagawin natin.

Sanaysay tungkol sa kalikasan Tagalog ni Rhenna Joyce Basterechia

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Sa panahon ngayon malayong malayo na ang kapaligiran nten sa dating itsura nito. Marami nang nagbago dahil sa kagagawan ng tao, lalong lalo na ang epekto ng makabagong teknolohiya. Maraming naitulong ito lalo na sa madaling pamumuhay ng tao ngunit hindi natin namamalayan ay unti unti nitong pinapatay ang ating kalikasan tulad nalang ng sasakyan, napapadali ang transportasyon pero sinisira naman nito ang atmosphere dahil ang usok nito ay nakalalason sa hangin. Ilan lang yan sa mga epekto ng teknolohiya.

  Ngayon ay naglulungsad ang gobyerno ng mga paraan para mailigtas ang kapaligiran, hindi pa nga huli ang lahat para mailigtas ang inang kapaligiran. Ilan sa mga paraan ay ang pagbabawas ng plastik upang hindi na bumaha ng malala. Inilingsad ito sa mga grocery store na dapat twing miyerkules ay magdala ng sariling plastik bag. Sang ayon ako dito dahil mababawasan ang plastic waste na mabigat na dahilan kung bakit bumabaha. Gusto ko lng iparating sa blog na ito na dapat tayong magtulung tulungan at maki-cooperate sa gobyerno para maisalba pa ang natitirang ganda ng ating inang kalikasan.

Sanaysay tungkol pangangalaga ng kalikasan ni Michael Kevin Lustre

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Yamang- Tubig

Malawak ang karagatan ng Pilipinas. Malawak, mayaman, malinis at maganda ang tawag sa dagat natin noon.

Ngunit bakit sa pagdaan ng mga panahon unti-unti ng nasisira ang ating mga dagat, dahil sa paggamit ng mga dinamita at iba pa na halos lahat ng mga isda ay namamatay, hindi lang mga isda pati ang kanilang mga tirahan. Isa pa sa dahilan ng pagkasira ng ating karagatan ay ang pagdami ng mga pabrika at mga basurang itinatapon na syang nagdudulot ng pagkalason ng mga isda.

Sanaysay na di pormal tungkol sa kalikasan ni ralphapplecenalpastor

Ang sanaysay na pinamagatang Yamang- Tubig ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Kalikasan na kay linis at kay ganda yan ang pangarap nating nasilayan. Ngunit paano nating masisilayan kung patuloy tayong tumutulong masira ito? Hanggang salita nalang ba ang ating pagnanais na muling pagandahin at ibalik sa dati ang ating kalikasan? Sino ba ang dapat magsimula para sa pagbabago?

Sa ngayon paano mo masasabi na maganda ang ating kalikasan? Kung kalbo na ang mga kabundukan dahil sa pagtotroso, pagkakaingin,pagcoconvertsa commercial subdivision.Pagsira sa katubigan. Dahil sa paggamit ng dinamita sa karagatan, pagtatapon ng basura sa mga ilog. Ito ba ang maganda sa ating paningin. Paano na ang mga susunod na henerasyon, makikita pa ba nila ang magandang kalikasan o masisilayan na lang nila ang naghihingalong kalikasan? Sa patuloy nating pagbabaliwala sa ating kalikasan. Ano pa ang kakahinatnan ng paghihirap ng mga ninuno natin para ipreserba ang kalikasan para sa atin.

Ngayon, siguro napapasin na natin ang lupit ng kalikasan kitang kita siguro natin ang galit ng kalikasan. Pagsila ay gumanti maraming buhay ang sinisingil sa atin. Bagyo, landslide, lindol,at pabagu-bagong klima na nararanasan ng lahat ilan lang yan sa kayang gawin ng kalikasan. Siguro kaya nangyari ang mga ito ay dahil binbigayan na tayo ng babala ng kalikasan na tayong mga tao ang dapat pag-ingatan ng ating kalikasan.

Dapat sa panahon ngayon tayo ay kumilos na at simulan ang pagbabago para sa kalikasan. Huwag nating hayaang masira ang ating kalikasan upang makita pa natin ang ganda ng kalikasan. Kay gandang pagmasdan ang mga batang naliligo muli sa malinis na ilog, umaakyat sa mayayabong na puno. Kaya ngayon pa lang simulan na ang pagbabago.

Sanaysay tungkol sa pagkasira ng kalikasan ni Franz Jerome de Guzman

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Kalikasan, isang bagay na dapat nating ingatan at pagyamanin. Ngunit ano nga ba ang kalagayan ng ating kalikasan sa ngayon? Ikaw, ako tayo ano nga bang maaari nating gawin upang na makakatulong upang mapaganda ang ating inang kalikasan?

Kapansin-pansin ang malaking pagbabago sa ating kapaligiran. Kung dati rati’y hilera ng mga puno ang kadalasan nating makikita, ngayon ay mga nagtataasang gusali at iba’t ibang uri ng sasakyan ang madalas nating makita na siya namang nglalabas ng mga waste product at iba’t ibang klase ng mga maruruming hangin. Pansin din ang pagiging marumi sa iba’t ibang sulok ng lugar dahil sa kaliwa’t kanang pagtatapon ng basura ng mga tao. Ito rin ang dahilan kung bakit ang bilis ng bumaha sa ilang lugar tuwing uulan. Kung dati rating malinis na simoy ng hangin ang ating nalalanghap, ngayon ay maruming hangin at itim na usok ang ating malalanghap. Ito rin ang dahilan kung bakit mabilis dumapo ang sakit sa mga tao.

Maaari naman tayong makagawa ng mga bagay bagay na makatutulong upang mapaganda at mapangalagaan ang ating kalikasan. Tulad na lamang ng tamang pagtapon ng basura sa tamang lugar o yong pagkaroon ng disiplina sa sarili. Maaari din tayong makiisa sa mga proyektong pangkalikasan o manguna sa mga ilang gawain kahit na ang simpleng pagsunod sa batas ay malaking tulong na din.

Higit sa lahat malaking tulong ang partisipasyon ng bawat isa. Marami pang paraan at hindi pa huli ang lahat para maisalba ang inang kalikasan.

Sanaysay tungkol sa kalikasan noon at ngayon ni Erwin Tiglao

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Mga Pinagkukunang Yaman ng Pilipinas

Ang ating mundo ay maganda at maayos,ginawa ito ng ating Panginoon.

Ang likas na pinagkukunang yaman ay ang mga biyaya ng kalikasan tulad ng ating mga lupa, kagubatan, pangisdaan, minahan at iba pa.

Kapag sinasabi nating likas na yaman, ito ay ang mga bagay na nagmumula sa ating kalikasan.

Pinagkalooban ang ating bansa ng maraming yamang lupa tulad ng mga bundok,gubat,burol,talampas,malawak na kapatagan at mga lambak. Itoy ginagamit natin para sa ating agrikultura na syang ating pinagkukunan ng mga palay, mais, prutas at gulay ang karaniwang itinatanim dito.

Pinagkalooban din ng ating bansa ang maraming yamang tubig, tubig na pinakaimportante sa lahat dahil kung walang tubig, hindi tayo mabubuhay. Tubig na ating ginagamit sa araw araw.

Kaya dapat sana nating pahalagahan at bigyang pansin ang mga nangyayari sa ating kapaligiran.

Sanaysay tungkol sa kalikasan Tagalog ni ralphapplecenalpastor

Ang sanaysay na pinamagatang Mga Pinagkukunang Yaman ng Pilipinas ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Isa ko sa mga taong iyon. Anu nga ba silbi natin dito? Siguro tau dapat yung tagapag-alaga ng mundo ito. Diba? E bakit ganun? Sa halip na tayo ang mag-alaga ng n gating mundo, tayo pa mismo ang sumisira dito. Dahil sa tayo pa mismo ang sumisira dito, nagkakasakit ang ating mundo. Isa sa mga sakit na iyon ay ang “GLOBAL WARMING” o patuloy na pagtaas ng temperature ng mundo at nga pagkabutas ng ating “OZONE LAYER”. Ito ay sanhi ng paggamit ng ng mga kagamitang nay taglay na CFC katulad ng AIRCON o REFRIGERATOR. Pati na ang simpleng pagsusunog ng basura, paningarilyo at ang di mapigilang pamumutol ng puno sa ating mga kagubatan..

  Naalala nyo pa ba ang mga nagdaang bagyo nung nakaraan taon na ONDOY at PEPENG? Dalawa ito sa pinaka mapinsalang bagyong aking naranasan sa buong buhay ko. Libu-libong tao ang nawalan ng tirahan at kabuhayan, hecta-haktarayang mga lupain ang nasira. Kahit kami may kataasan na ang bahay ay d padin pinatawad ng bagyong iyon. Mahigit isang ilong kami na hirap sa paglilinis ng bahay at paglalaba ng mga damit dala ng mga putik ng rumaragasang baha na dumaan sa aming lugar.

  Napapansin ko lang, habang lumilipas ang panahon patuloy ang pagtaas ng tubig baha sa amin. Ang dating bahang hanggang bewang lang ay nagging hanggang balikat na. tuwing el nino ay sobraang init at tuwing la nina ay sobra naman masyado ang ulan. Dati rati ay july ang nag-uumpisa ang tag-ulan ngunit ngayon ay mayo palang ay dagsa na ang bagyo sa ating bansa. Tingin ko ay mas mahaba ang tag-ulan ngayon kesa sa tag-araw.

  Sa tingin ko ito ay mga senyales na nasisira na ang mundo. Walang nakakaalam kung kelan at kung saan ito mgasisimula. Aantayng pa ba natin ang panaahong iyon saka lang tao kikilos? Wag na sana natin itong antayin. Kumilos na tayo bago pa mahuli ang lahat!!

Sanaysay tungkol sa pangangalaga ng kalikasan ni Rhoniel Abrina

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Ang Inang kalikasan ay isa sa pinakamahalaga at pinakamagandang biyaya ng Diyos. Ito ay ang mga nakikita natin sa ating kapaligiran tulad ng mga puno, halaman, lupa, katibigan, kabundukan at marami pang iba. Ngunit dahil sa mga maling paraan o gawain ito’y nasisira ng iba nating kababayan. Ang mga “illegal loggers” na nagpuputol ng mga punong kahoy na hindi pa dapat puputulin. Ang mga minero na nagmimina sa mga kabudukan na walang pahintulot at mga taong nagtatapon ng basura sa hindi tamang tapunan. Sila ang mga walang disiplina at patuloy n sumisira at umuubos sa ating inang kalikasan.

Sa makatuwid dahil sa kanilang gawain, maraming trahedya ang satin ay dumadating. Tulad ng mga pagbaha, landslide at lindol na ating dinadanas. Ang pinakamasaklap pa dito sa bawat trahedya na ating nararanasan maraming buhay ang nawawala at nasasakripisyo dahil sa mga taong pabaya at makasarili. Madami-dami na rin pagsubok an gating naranasan dahil sa kapabayaan sa inang kalikasan.

  Hahayaan pa ba nating mawala ang mga mahal natin sa buhay bago tayo magising sa katotohanan na mali an gating ginagawa. Maaaring hindi nga tayo gumagawa ng mali ngunit marami namang maliit na paraan upang tayo ay makatulong sa pagpapanatili ng kalinisan, kaayusan at kagandahan ng ating kalikasan.

Sanaysay na di pormal tungkol sa kalikasan ni Daryl Morante

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Puno

Mga punong naglalakihan na siyang nagbibigay ng buhay. Ay unti unti nang nawawala na siyang pinagtatayuan ng mga naglalakihang istraktura. Paano pa kaya isasalba kung ang mga tao ngayon ay mapang-abuso na?
Iyan ngayon ang isa sa pinagtutuunan ng pansin. Marami ang mga taong namumuhay sa mataas na bundok kung saan doon naninirahan na ang tanging silong ng kanilang bahay ay mga puno.

Masakit man isipin na sa ngayon ay unti unti nang nakakalbo ang mga kagubatan. Nakakapanghinayang tignan na ang dating mga berdeng puno, ngayon ay mga naglalakihang gusali na. Paano pa kaya

Sanaysay tungkol sa pagkasira ng kalikasan ni ralphapplecenalpastor

Ang sanaysay na pinamagatang Puno ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Inang Kalikasan

Ang ating kalikasan ay maraming nadudulot sa pang araw-araw nating pamumuhay.Hindi man natin napapansin ito pero pasalamat tayo at may kinakain tayong prutas at gulay na galing sa puno at nahahain sa ating  hapag kainan isa din sila sa pumipigil sa paggiba ng mga lupa na nagdudulot ng landslide,pagbibigay ng malinis na hangin na ating nalalanghap,nagbibigay sa atin ng papel upang meron tayong masulatan,pagbibigay ng matibay na pundasyon sa ating tahanan.

  Ngunit bakit meron paring mga tao na nagpuputol ng puno kahit na alam nila na bawal at makakadulot ng disgrasya sa kapwa nila at minsan pati sila ay nadidisgrasya.Siguro ay sa sobrang pagkagahaman nila sa pera o sa kayamanan ng ating kalikasan.Isipin ninyo dahil sa mga taong ito na walang takot sa pagputol ng mga puno nakakaapekto din ito sa ating mga hayop na dapat ay naninirahan ng maayos at may magandang tirahan pati tuloy sila ay naaapektuhan at humahantong sa pagkamatay nila.Kung nauubos na ang ating kalikasan pati ang hayop ay nawawala nadin.

  Kaya may mga organisasyon na pumipigil sa mga nangaabuso sa ating inang kalikasan tulad ng Philippine Federation for Environmental Concern (PFEC) para masugpo ang mga illegal logers. Mas maganda parin na dapat mismo tayong mga indibidwal na tao ay magkaroon ng pagmamalasakit sa ating kalikasan hihintayin paba natin na mawala sila at saka tayo kikilos diba.

  Pwede tayong tumulong sa pamamagitan ng pagtatanim at pagbabaon ng mga dumi ng manok na nagbibigay sa ating kalikasan ng pangpataba at pati ang ating mga basura na imbis sa kung saan-saan mo ito itapon ay ibaon mo nalang ito makaktulong pa sa ating kalikasan.Ang sarap pagmasdan ng isang lugar na sagana sa kalikasan kaya dapat nating ingatan at payabungin.ikaw paano mo pinahahalagahan ang ating inang kalikasan?Paano ka nakakatulong sa ating inang kalikasan bilang isang indibidwal na tao?.

Sanaysay tungkol sa kalikasan noon at ngayon ni Adrian Bantigue

Ang sanaysay na pinamagatang Inang Kalikasan ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Ang Aking Kapaligiran

Anim na araw daw ang iginugol ng Diyos sa paglikha ng mundo at sa ikapitong araw ay nagpahinga siya. Ginawa niya ang buong kalupaan at katubigan. Lumikha siya ng puno at halaman, pati mga hayop na titira sa lupa, sa tubig at sa kalangitan. Mula sa alabok ay nilikha niya ang isang espesyal na nilalang; ito ay ang tao. Siya ang inatasang mangalaga sa lahat ng bagay na nilikha ng Diyos. Siya ang tagapangalaga ng mundo. Ngunit ngayon, ang tanong na naghahari ay nasaan na ang dating paraiso?

Maitim na tubig sa ilog, basura sa dagat at kalbong gubat – iyan ang iyong makikita kapag minasdan mo ang kapaligiran. Nasaan ang tagapangalagang nilikha ng Diyos upang magbantay sa lahat ng bagay na kanyang ginawa? Alam mo ba kung nasaan siya? Nasa ilog at nagtatapon ng basura, nandoon din siya sa gubat at namumutol ng puno, nasa loob din siya ng pabrika kung saan nagtatapon siya ng langis sa dagat at nagbubuga ng maitim na usok.

Ang mga puno ay importante sa mga tao dahil ito ang naglilinis ng hangin at sumisipsip ng tubig ulan upang hindi bumaha. Dahil sa walang tigil na pagputol ng mga puno ay madalas magkaroon ng mga malalaking pagguho ng lupa at pagbaha, pati ang mga hayop sa kagubatan ay nanganganib din dahil nawawalan na sila ng tirahan. Kaunti na lang ang mga punong lumilinis ng hangin ngayon kaya ang mga tao ay madalas magkasakit. Nagkakaroon din ng mga pagbabago sa klima na dulot ng polusyon. Nagkakaroon ng mga malalakas na bagyo at sobrang init at matagal na tagtuyot. Pati ang mga ilog ay nasira at namatay na dahil sa kagagawan ng mga tao dulot ng walang habas na pagtatapon ng basura. Katulad ng Ilog ng Meycauayan. Ang isa sa pinaka-maruming ilog sa mundo na nandito sa aming lugar. Dati ay malinis pa ang ilog na ito ngunit dahil sa walang tigil na pagtatapon ng basura ay unti-unting nasira at namatay ang ilog.

Tunay na sa kabila ng pag-unlad ng sibilisasyon at teknolohiya ay  ang kapaligiran ang higit na naaapektuhan. Kung may disiplina sana tayong mga tao, siguro malinis at maganda parin ang kapaligirang ating ginagalawan ngayon. Tayo ang tinaguriang tagapangalaga ng lahat ng bagay na nilikha ng Diyos. Kailan pa tayo kikilos upang itama ang pagkakamaling ating nagawa? Ngayon ang oras hangga’t hindi pa huli ang lahat. Tayo ang higit na naaapektuhan. Nais kong makita muli ang paraisong nilikha ng Diyos. Hahayaan pa ba nating tuluyang mawasak ang mundo. Papayagan mo ba na kahit ang itsura ng dagat, puno at halaman ay hindi na kailanman masilayan ng susunod na henerasyon. Tayo ang tagapangalaga, hindi tayo nilikha upang maging taga-ubos at taga-sira. Simulan natin sa ating sarili, sa simpleng pagtatapon ng wasto ay masisimulan nating likhain ang paraisong matagal ng hinahanap ng mga tao.

Sanaysay tungkol sa kalikasan tagalog ni Jheru Anselmo Mendoza galing sa Wattpad

Ang sanaysay na pinamagatang Ang Aking Kapaligiran ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Basura

Mapapansin natin na ang isa sa mga problema sa ating pamayanan ngayon ay ang pagdami ng mga basura na ang ang dahilan nito ay ang kapabayaan ng mga tao.

Mga basurang nakakalat na siyang nagbibigay ng kahihinatnan sa atin. Hindi maitatanggi na marami sa atin ang nagkakasakit nang dahil sa mga basurang hindi man lang maayos ayos. Isa na dito ang pagsusunog ng mga plastic na siyang nagbibigay ng hindi kanais nais na amoy . Na siya rin ang dahilan kung bakit unti unti nang nasisira ang kalikasan.

Ngunit ano na nga ba ang silbi ng mga basurahan, tinitignan mo na nga o katabi mo pa wala ka paring pakialam na ilagay ang mga kalat. Mas gugustuhin mo pang ibato sa kung saan-saan.

Sinasabi nilang may pera sa basura, ngunit hindi lahat ay magiging salapi.

Sanaysay tungkol sa pangangalaga ng kalikasan ni ralphapplecenalpastor

Ang sanaysay na pinamagatang Basura ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Noon Sa Ngayon

Kung ating ikukumpara ang kalagayan ng mundo noon at sa ngayon ay malayo ang pagkakaiba nila. Kung noon ay mayroong disiplina ang tao sa pag aalaga ng kalikasan minamahal at inirerespeto. Mga punong nagbibigay ng preskong hangin Walang usok ng sasakyan ang naaamoy, Ni walang basura ang nakakalat kung saan saan.

Masakit man ikumpara na ang dating noon paano pa ibabalik sa ngayon kung ngayon ay unti unti nang naglalaho ang mga bundok na mayroong punong nagtatayugan, mga usok ng sasakyan ang nalalanghap sa lansangan. Mga basurang nakatambak sa kung saan saan. Paano na lang kaya kung ang mga susunod pang henerasyon ay mas lalo pang aabusuhin ang kanilang inang tinitirhan.

Sanaysay tungkol sa kalikasan noon at ngayon ni ralphapplecenalpastor

Ang sanaysay na pinamagatang Noon Sa Ngayon ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Sanaysay Tungkol Sa Kalamidad

Sa isang bansang tulad ng Pilipinas na taon-taon ay napipinsala ng mga kalamidad, tila normal na bahagi ito ng pamumuhay.

Nagdudulot man ng pagkawasak ng mga ari-arian at kumukuha pa ng buhay, tila natanggap na ng mga mamamayan na kada magpapalit ang taon ay dadalawin sila ng anumang kapahamakang dala ng kalikasan.

Ngunit kung ang agham ang tatanungin, ang dati’y normal na pinsalang dulot ng mga kalamidad ay dumudoble pa o mas lumalala dahil ganti na raw ito ng kalikasan sa ating pag-abuso.

Dahil hindi napapangalagaan ang kapaligiran, ipinadadama raw nito ang kaniyang pagkapoot sa mas malalakas at mas nakapipinsalang kalamidad.

Ayon sa mga eksperto, dahil sa polusyon at global warming, mas malalakas daw ang mga bagyo na dumarating sa mundo na nagdudulot naman ng matitinding pagbaha.

Maging ang labis na pag-init at paglamig ng panahon ay bunga raw ng nagbabagong mundo dahil sa kapabayaan ng tao.

Dahil dito, mas hinihikayat ng mga siyentipiko na mas maging mapagmahal at madisiplina sa kalikasan. Iwasan na ang mga gawain nakasisira dito kabilang ang di wastong pagtatapon ng basura, pagputol sa mga puno, at paggamit ng mga nakalalasong kemikal.

Kailangan na tayong kumilos dahil kung mapababayaan, ang mga kalamidad na mararanasan natin ay mas nakapipinsala pa at baka maging sanhi ng tuluyang pagkawasak ng daigdig.

Sanaysay na di pormal tungkol sa kalikasan mula sa panitikan.com.ph

Ang sanaysay na pinamagatang Sanaysay Tungkol Sa Kalamidad ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Likas Yaman

Ang likas yaman ay ipinagkaloob sa atin ng maykapal. Kaya tayo ang may responsibilidad na alagaan ito dahil dito tayo kumukuha ng ating pangangailangan sa pang-araw-araw nating buhay. Kaya pag hindi natin ito inalagaan, wala tayong pagkukuhanan ng mga kagamitan. Kaya’t dapat ito’y alagaan sapagkat ito’y pagmumulan ng ating kaunlaran.

Inaalagaan natin ang mga likas yaman dahil sa maraming dahilan. Kapag naubos na ang mga ito, ang mga kagamitan na kailangan ay hindi natin makukuha at ito’y magiging malaking sagabal sa ating kaunlaran, at isa pa ito ay para sa ating pangkabuhayan. Kinakailangan natin ng mga pagkain na kabilang sa likas na yaman tulad ng mga gulay, prutas, isda, at mga karne para tayo’y makakain at mabuhay.

Maraming paraan ang maaaring gamitin upang mapangalagaan natin ang ating kalikasan. Puwede tayong makilahok sa mga proyekto ng ating gobyerno na nagpapakita ng pagpapahalaga sa ating kalikasan. Puwede natin umpisahan sa ating sarili at ang buong komunidad sa isang proyekto tulad ng tatlong R. Ito ay ang tinatawag na reduce, reuse, at recycle. Kung ating umpisahan at patuloy natin sasanayin ang ating mga sarili dito. Tiyak na maalagaan at mapapakinabangan na natin ang ating kalikasan sa mahabang panahon.

Kaya dapat nating alagaan ang ating mga likas yaman. At ngayon, dapat disiplinahin ang ating sarili upang maisakatuparan ito para sa magandang kinabukasan.

Sanaysay tungkol sa pagkasira ng kalikasan mula sa asapscieneadress.blogspot.com

Ang sanaysay na pinamagatang Likas Yaman ay isang halimbawa ng maikling di-pormal na sanaysay tungkol sa kahalagahan o pagkasira ng kalikasan sa Pilipinas. Ang sanaysay na ito ay para ipabatid sa lahat na kahalagahan ng pangangalaga sa kalikasan upang maiwasan ang pagkasira ng ating inang kalikasan.

Para Sa Iba Pang Filipino Lessons

Summary of Mga Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan Tagalog 2022

Ang kalikasan ang bumubuhay sa atin araw-araw. Ang kalikasan din ang nagbibigay sa atin ng pagkain pati na sa mga hayop. Kaya ang artikulong mga Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan Tagalog ay siyang kapupulutan natin ng inspirasyon na pahalagahan at mahalin ang ating Inang Kalikasan.

Nawa ay nabigyan namin kayo ng inspirasyon sa pamamagitan nitong mga maikling sanaysay tungkol sa kalikasan Tagalog. Happy reading and God bless.

Inquiries

If you have any questions or suggestions about, Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan – 30 Halimbawa Ng Sanaysay Tungkol Sa Kalikasan 2022. Let us know what you think about this post by leaving a comment below.

We are Proud Pinoy.

Leave a Comment